Ik ben er

Het is een zonnige zaterdagmiddag in september. Mijn telefoon trilt en fluit: ‘I’m hereee’ zegt het scherm en bevestigt de goede aankomst van mijn kleine meisje dat allang niet klein meer is. Ik realiseerde me het al eerder, maar nooit zo merkbaar als nu: een leger huis, geen commentaar vanwege de her en der verspreide motoronderdelen en geen voordeur die zomaar even openzwaait om daarna een luid en duidelijk ‘Halloho?!’ te horen. Een stukje van mij is naar Malta, drie maanden welteverstaan.

Niet goed voor het milieu
Ik heb nog geprobeerd haar een beetje te masseren in een andere richting, zo van: ‘Luik is ook best leuk en Rotterdam is ook best internationaal…’, maar het was een kansloze missie. Zelfs toen ik haar de belasting van het milieu onder de neus wreef had het geen enkel effect: haar honger naar een betere beheersing van het Engels en haar liefde voor een aangename temperatuur maakte dat het Malta werd. En daar boft Malta mee, althans zolang het eiland een beetje doet wat mijn dochter ervan verwacht. Andersom zal zij zelf ook moeten uitzoeken hoe alles werkt, want het is nou niet wat je zegt ‘Gestel in het groot’.

‘Swing’ Bron: Eindhoven in Beeld

Komt goed
Ach, ze gaat het er prima doen, zo houd ik mij voor. Maar van binnen voel ik hoezeer ik in de pappa-val ben getrapt. Zo’n soort van klem waar een beer per ongeluk op stapt en die dichtslaat. Kijk, dat je met je liefje een kindje krijgen mag, dat is een klein wondertje; maar dat zo’n zoon of dochter zich voorgoed in je hart nestelt, daarvan realiseer je je de consequenties niet altijd even goed. Nou, ik vandaag dus wel!

En toen waren er nog maar twee
Ik heb me heilig voorgenomen om aan de afwezigheid van dochterlief te wennen en vooral ook om te genieten van de twee slungelige gasten die ik de aankomende drie maanden beter kan verstaan omdat er geen reservemoeder tussendoor blaat. Ze heeft twee jongere broers, zo moet u weten. Als u dat van dat blaten niet goed snapt, dan heeft u waarschijnlijk niet de rijkdom van een oudste tienerdochter in huis.

De afstand waarop zij zich vanaf vandaag bevindt maakt dat het ook thuis anders zal zijn, al weet ik natuurlijk nog niet echt in welk opzicht. Het wordt een mannenhuishouden vanaf vandaag, misschien wel een soort studentenhuis. Ik voorspel veel afwas, pizza’s en misschien wat minder vaak schone was. Maar ach, het blijft in de toekomst kijken.

Stil
De meeste moeite zal ik hebben met de stilte, of liever: het gebrek eraan. Want hoe vaak ik de afgelopen kleine achttien jaar ook dacht ‘Waar is de perfax en een rol behang?’, dat kleine Eindhovense meiske brengt leven in de brouwerij. Bovendien moet u weten dat als een kind een tijdje uitvliegt, dat dan ook haar vrienden en vriendinnen niet meer om de haverklap aan de deur staan. Nog even en ik kan mijn wekelijkse boodschappen halveren!

Achter het behang!

Trots
Ik mag niet zeuren, ik wist dat deze dag zou komen en tegelijk met mijn klein hartenzeer ben ik natuurlijk ook echt wel ontzettend trots. Dat kleine baby’tje dat ooit van mij de fles aanvaardde en me lang geleden voor het eerst écht aankeek met die onafhankelijk zwalkende oogjes, datzelfde meisje staat steeds steviger op eigen benen en spreidt voorzichtig haar vleugels steeds wijder. Heel stiekem ben ik daar een beetje jaloers op, want ze gaat vroeger op pad dan haar vader destijds. Maar tegelijk maakt het me best een beetje trots en ik heb dan ook besloten niet bij de pakken neer te gaan zitten.

Zwemles
Ik ga opnieuw starten met zwemlessen. Niet dat ik mijn A en B-diploma nog niet heb, want die kreeg ik hoogstpersoonlijk aangeboden in het oude Dommelbad. Nee, ik heb inmiddels achterhaald dat ik milieuvriendelijker op Malta kan geraken, maar dan moet ik de laatste 135 kilometer zwemmen van Pozzalo in de zuidpunt van Italië naar het Maltese Valletta. Maarten van der Weijden heeft bewezen dat het kan; nu ik nog.

Klaarblijkelijk ook in de val getrapt…

 

1211total visits,2visits today

9 comments

  • Eric Machiels

    Welkom Bob bij het universele proces van het loslaten!
    In het begin leer je ze al jouw wijsheden en absorberen ze dit als een droge spons. Daarna (puberteit) probeer je er nog meer wijsheid in te pompen…. maar helaas….
    En er gaat nu, of binnenkort, een fase komen waarin die snotneuzen jou fantastische en geniale adviezen gaan geven! Dat heb je dan uiteindelijk aan jezelf te danken.
    Want wat je erin stopt komt er uiteindelijk ook weer uit.
    En Bob, jij hebt ze supergoed gevoed!

    En wat dat klimaatneutraal reizen, We kunnen, Old time sake, ook op de skeelers naar Malta. Xxx
    Grtz Eric

    • Bob Leenhouwers

      Hallo Eric, je zegt het prachtig: ‘…het universele proces van loslaten!’ en dat is wat het is. En ook het consultancy-gedeelte herken ik nu al regelmatig. Maar je zegt in je reactie ook iets anders, iets wat me noopt tot het schrijven van een nieuw stukkie. To be continued…

  • Matt

    Halloooooooo!

    Hey Boeb jonguhhh, betekent dat dan dat we eindelijk weer eens iets af kunnen spreken? #moretimeonyourhands Of ga je gewoon nog meer motoronderdelen toevoegen aan de verzameling?

    En ‘….vroeger op pad dan haar vader destijds….’? Ben je Vamos a la Platja d’Aro….ohohohohooooo🎶 alweer vergeten? Dat was ook ook best een hele stap hoor!🚌🇪🇸🏖☀️😎

    Sterkte, ouwe gabber! 👍⛷🎿

    • Bob Leenhouwers

      Inderdaad Matt, maar liefst 8 hele dagen van huis met de slaapbus naar Playa d’Aro waar we in een hotel met zwembad moesten overleven. Met moeite vonden we een winkeltje waar we Bacardi wisten te scoren om één hele fles te kopen om gedurende de rest van de zomer af en toe toe te voegen aan een glaasje cola. Je hebt gelijk: Wij waren echte pioniers! 🙂

  • Rien Valk

    Ach ja Bob het ze mar groot.
    Heeft Dani die liefde voor het Engels via jou van jouw vader?

    • bleenhouwers

      Geen idee Rien, maar ze vindt het wel enorm leuk om met een echt Brits accent te kakelen. Haar woordenschat zal beslist toenemen aangezien ze stage gaat lopen op een middelbare school. We’ll see!

  • Jolanda

    Ohhhhh, dat zwemmen… dat gaat hem niet worden hoor: de boei was nog te ver hahaha.
    Misschien kan je een crowdfund actie opzetten voor een vliegticket 😉
    Ik wens je heel veel sterkte de komende 3 maanden Bob!!! En Dani: heel veel plezier en haal alles eruit wat erin zit!

    • bleenhouwers

      Dankjewel voor je reactie Jolanda, ik denk dat ik wacht tot de Middellandse Zee dichtvriest. Ik sta graag op het ijs… Maar het meest waarschijnlijk is inderdaad een vlucht. Nog efkes sparen, maarbdat komt wel goed!

  • Daní

    Aaaahhh, papa dit is zo zo zo lief! Ik ga jullie missen❤

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *