GEDICHT: Waar Pierre blijft. Pierre Maréchal 1946-2018.

Waar Pierre blijft

Woorden je vleugels,
dichten is vliegen
als het goed is, als het lukt.
Met veren in was verlijmd
zonwaarts tegen het wassen
en breken van muren.
‘Het vliegen is niet wat afschrikt,
het is het landen,
en de anderen’,
zegt het kind.

Er zijn geen anderen
alleen spiegels,
je ziet overal jezelf,
toch, niet dan?
Mist, dwalende wolken.
Je conserveert, onderricht,
geselt de wereld, ontrafelt,
onthult leugens en onzin.
Je verbindt.

‘Ik?
Ik heb makkelijk praten,
ik ben niet dood.’
Ontspan, relax,
volg vogels met je ogen.
‘Ja, dat doe ik.
Ik wou dat ik een vogel was
en dat blijft.’
Als de wind.

opwaarts / niets eindigt
wolken / alles verandert
vogels / en dat blijft

Pierre Maréchal 1946-2018.
Dichter, auteur, ornitholoog, natuurbeschermer, vriend.

787total visits,3visits today

3 comments

  • Mien

    Pierre ten voeten uit. Mooie mens. Warm hart. Mocht bij hem voor het eerst een poëziepodium betreden. Vaarwel lieve warrige man. Dicht ze verder in het hoge blauw.

  • Dank voor dit bericht. Ik ben zijn zus Leonie en zal hem verschrikkelijk missen. Pierre is jarig op Valentijnsdag en schrijft elk jaar een gedicht deze had ik nog niet. Dank hiervoor

  • Ook ik vernam vandaag – uit de krant – dat Pierre dood is, in stilte overleden in zijn slaap. Die zachte dood is hem wat mij betreft van harte gegund. Hij was een goede man, met een grote, in mijn ogen onuitputtelijke liefde voor de Eindhovense poëzie en poëten. Als eerbetoon kopieer ik hieronder het gedicht dat hij 12 februari van dit jaar rondstuurde en dat een titel draagt die hem op het eigen lijf geschreven lijkt.

    Van nature Valentijn

    Levend tussen de
    tinten van aardse metaforen
    en ’t nuancerende kleurenspel
    van tijd en dag.
    Tussen het verdwijnen
    van talen en opkomst van
    losgeslagen commerciële verhalen.
    Valentijnsdag symboliseert
    méér dan liefde en romantiek,
    die de levensreis
    van geluk
    voorziet.

    Maar is het leven zelf tussen de
    geurende bloemen uit
    onze rondom natuur, de tijdsbeleving
    van dagen en nachten.
    Van daden, ‘n bewuste compagnon
    van heldere levenslustige momenten
    in immer voortschrijdende tijden.

    Is pen en papier van dichters die de
    ernst van vrije luchten combineren,
    tot een verwarmend levensfestijn.
    Immers Valentijnsdag is een
    symbool en heeft een broertje
    dood aan loze wind en nutteloos gewin.

    Pierre Maréchal ©10-2-2018

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *